خوشبختی…جوششی است درونی

چه بسیار می شنویم که افرادی می گویند خوشبختی از درون سرچشمه می گیرد، اما برخی در این موضوع شک می کنند. آن ها می گویند پس تبلیغاتی که از لذت پول و مقام و منصب و سیر و سیاحت و سرگرمی ها می گوید چه؟ آیا این ها، چیزهایی داخلی هستند؟ یا این که می خواهید فقیران و تنگ دستان را تسلی بخشید؟

اما جواب ما خیر است.

تفاوت بین خوشبختی و لذت

بسیار مهم است سعادت را از لذت جدا بدانیم… ، در واقع، لذت، غالبا در پی خوردن یا لمس کردن یا دیدن چیزی قابل حس به وجود می آید و معمولا گذرا و موقتی است؛ برای مثال لذت بردن از غذا، نوشیدنی یا خواب روی تشکی نرم و راحت تا زمانی ادامه دارد که ما از آن استفاده می کنیم، ولی اگر به چیز دیگری روی آوریم لذت هم خاتمه می یابد و تنها خاطره ای از آن، به جا می ماند. حال اگر فردی از حرامی لذت ببرد، هم دچار مقداری تاریکی معنوی و هم سرزنش و پشیمانی می شود، چرا که احساس می کند از خداوند متعال نافرمانی کرده و در برابر خواسته هایش ضعیف بوده است.

اما عزیزانم، خوشبختی چیزی گذرا نیست.

خوشبختی به تعبیری، نشستن بر بلندای شادی ،فراخی، رضایت، اطمینان، آرامش و… است و این غالبا زمانی به وجود می آید که فرد احساس کند در مسیر درستی گام برمی دارد و در جای درستی قرار گرفته است و موضع و ارتباطاتش صحیح است.

در واقع خوشبختی احساسی است که از باور شخص به وجود می آید؛ یعنی زمانی که طبق اصول و ارزش ها و اعتقاداتش زندگی می کند احساس خوشبختی می نماید. به همین خاطر افراد با ایمان و درستکار خوشبخترین مردم بوده اند و بیش از هر کسی احساس اطمینان و امنیت می کرده اند. خداوند پاک و منزه می فرماید:

{مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّن ذَکَرٍ أَوْ أُنثَى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیَاةً طَیِّبَةً وَلَنَجْزِیَنَّهُمْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا کَانُواْ یَعْمَلُونَ}

‏ هرکس چه زن و چه مرد کار شایسته انجام دهد و مؤمن باشد ، بدو ( در این دنیا ) زندگی پاکیزه و خوشایندی می‌بخشیم و ( در آن دنیا ) پاداش ( کارهای خوب و متوسّط و عالی ) آنان را بر طبق بهترین کارهایشان خواهیم داد . ‏(نحل۹۷)

{الَّذِینَ آمَنُواْ وَلَمْ یَلْبِسُواْ إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ أُوْلَئِکَ لَهُمُ الأَمْنُ وَهُم مُّهْتَدُونَ}

‏ کسانی که ایمان آورده باشند و ایمان خود را با شرک ( پرستش چیزی با خدا ) نیامیخته باشند ، امن و امان، ایشان را سزا است ، و آنان راه‌یافتگان ( راه حق و حقیقت ) هستند . ‏(انعام۸۲)

چه چیزهایی می تواند سبب خوشبختی شود

برخی جزئیات زندگی ما می تواند همان خوشبختی باشد:

زمانی که در برابر پروردگار کریم و رحیم التماس می کنیم، زمانی که با او مناجات می نماییم و از او می خواهیم و شکایت هایمان را نزد او می بریم، زمانی که از قدرت و نیروی خود برائت می جوییم و به قدرت و نیروی الهی پناه می برییم؛ احساس خوشبختی می نماییم.

زمانی که به دیگران کمک می کنیم تا در برابر سختی های زندگی بایستند، احساس خوشبختی می نماییم.

زمانی که ذهنمان با ایده های بزرگی قانع می شود،

زمانی که شکوه عبارت های زیبا را کشف می کنیم،

زمانی که کاری بزرگ انجام می دهیم و قلبمان لبریز از رضایت می شود،

زمانی که روح و دستانمان هم چنان کاری را ادامه می دهد تا بدان دست یابد، احساس خوشبختی می کنیم.

زمانی که از زیبایی ها که خداوند در این جهان گسترانده تأثیر می پذیریم و در برابر لبخند کودکی، پیام دوستی، چهچهه ی بلبلی یا درخشش نوری که دزدانه از لای پنجره بر ما می تابد شاد می شویم، احساس خوشبختی می کنیم.

حال فرزندان من، برای دستیابی به خوشبختی باید چه کنند:

۱- با انجام نیکی ها و بودن در جایی که باید باشید به دنبال شادی های دائمی بگردید.

۲- بیکاری، سستی، تنبلی، کوتاهی و هرج و مرج یکی از علل ناخوشنودی است؛ پس اگر دوست دارید خوشبخت باشید این ها را از بین ببرید.

۳- با خوشحال نمودن خانواده، دوستان و هم کاران، خود را تمرین دهید که شادی هایتان گروهی باشد. شاد کردن دل مردم از بزرگترین راه های نزدیک شدن به خداوند متعال است.

۴- انسان می تواند با اندک چیزی که در اختیار دارد خوشحال شود و اگر در زندگی، انسانی قانع و راضی باشد می تواند از آن چیز اندک، چشمه ی شادی طولانیی بسازد.

نویسنده: دکتر عبدالکریم بکار

مترجم: تابش با اندکی تصرف

منبع : تابش