آذر رسولی - هنوز یک ساعتی از اینکه فضای خانه را با کلمات رکیک و ناپسند پر کرده بود نگذشته، که در خیابان با استفاده از همان کلمات راننده های دیگر را به عدم رعایت قانون متهم می کند، در حالیکه توهین و بد دهنی های او ، خود یک بی قانونی فاحش بود. و اینک! در محیط کار ، به جای یک شروع پر طراوت و سالم، تسلسل کلمات رکیک است که در پی موضوعی به همکارانش ابراز می کند و محیط کار را که نیاز به آرامش، تمرکز و شادابی دارد به محیطی پر تشنج و ناامن بدل می کند.
دکتر حمیدرضا حاتمی روانشناس و استاد دانشگاه، از این نوع برخورد به پرخاشگری نیز یاد می کند و می گوید: « بد دهنی » نوعی مکانیزم دفاعی است. زمانی که انسان ها در چالش های فردی و اجتماعی، به اصطلاح کم می آورند، از مکانیزم دفاعی هتاکی با کلمات رکیک استفاده می کنند، تا میزان استرس و فشار ارتباطات اجتماعی را که به او ، وارد شده کم کند. هر اندازه، میزان استرس وارد شده به این گونه افراد، دارای شعاع بیشتری باشد، از پرخاشگری کلامی بیشتر استفاده می کنند.
حاتمی از زاویه روانشناسانه، ویژگی های شخصیتی افراد « بد دهن » را چنین توصیف می کند: این افراد – یعنی افرادی که سالانه بیشتر از هفت مرتبه بد دهنی می کنند - دارای اختلال شخصیتی هستند. البته ناگفته نماند که این نوع اختلال دارای طیف هایی است که در افراد مختلف متفاوت است. این تیپ افراد، کسانی هستند که ویژگی های شخصیتی وابسته ای دارند. حال، این وابستگی ممکن است به والدین یا دیگر اعضای خانواده و یا هم نوعان او نمود عینی یابد؛ در هر صورت این گونه افراد به شدت وابسته دیگران هستند. از دیگر مشخصه های این افراد، آن است که قادر به تصمیم گیری نیستند و جالب آنکه، از لحاظ هیجانی نیز ناپخته اند و هنوز به بلوغ هیجانی و در بعضی موارد به بلوغ رفتاری نیز نرسیده اند؛ به عبارتی نمی توانند «خود ابرازی» کنند. افراد « بد دهن » غالباً آسیب پذیرند و میزان مقاومتشان در برابر فشار روانی بسیار کم است.
این استاد دانشگاه از دیگر مشخصه های این گونه افراد را، نداشتن قدرت پالایش حرف ها و کلام، می داند و معتقد است: آدم های بددهن دارای فیلتر هیجانی نیستد و پاسخ هایشان تکانشی است. بدین معنی که بدون حساب و کتاب و نپخته حرف می زنند و به عواقب رفتارشان نمی اندیشند.
حمید رضا حاتمی، اضطراب، افسردگی و عدم امید به زندگی را جزء مشکلات در کوتاه مدت و بلند مدت برای این افراد معرفی می کند و معتقد است که افراد بد دهن چنانچه، در وادی هذیان و توهم وارد نشوند، دارای یک تابلوی بالینی رفتاری به هم خورده اند که هارمونی او هر لحظه در حال فرو ریختن و از هم پاشیدن است.
این روانشناس معتقد است افراد «بددهن» آدم هایی دروغگو هستند و در برابر شنیدن حرف هایی که به نفعشان نیست ابتدا از مکانیزم دفاعی فحاشی استفاده کرده و بعد از آن به دروغ گویی، دلیل تراشی و بهانه آوری روی می آورند و نکته مهم این است که اگر تمام موارد یاد شده، پاسخگو نباشد، در مواردی به سوی مصرف مواد مخدر نیز کشیده می شوند. نکته قابل توجه در خصوص افراد بددهن آن است که این افراد دارای رفتار کاملاً تکانشی بوده و بعد از آن به یکباره، به هم می ریزند و محیط اطراف خود را نیز متشنج و به هم ریخته می کنند! و نکته قابل ذکر اینکه، افرادی که بدین شکل دارای اختلال شخصیتی هستند بعد از به هم ریختن خود، محیط و دیگران پس از مدت کوتاهی به شدت پشیمان شده و گاهی گریان به اظهار ندامت و پشیمانی می پردازند.
نکته قابل بحث آن است که برای اینگونه افراد، رفتار بد دهنی، جزء ویژگی و سبک رفتاری آنها شده است و به نوعی ندامت بی فایده است بدین دلیل که پس از گذشت اندک زمانی، مجدداً این رفتار تکرار خواهد شد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر