سپس رجاء چندی از ایده های خودش را برای زهرا بازگو کرد ،که ظاهرامیتواندبلندپروازی باشد

گرچه از این دیارم ، من دل نبستم

همش به فکرم کنون ، تنها نشستم

دین خدا را همه ، مردم دنیا

سرسری می نگرند، به مثل روئیا

در پي این ناکسان یکتنه آیم

دین خدارا کمک ،ناگه درآیم

محو کم زگتی دشمن دین خدا

آدم نیکو سرشت،هست ازینها جدا

بر تری در نزد حق،آن زکردار ماست

زنها فراموش کنون مقام آنها کجاست

بایدهمه خواهران، وارد میدان شوند

در ره دین خدا،هردمی قربان شوند

حقّ زدست رفته، را جمله بگیرند زنو

سوی وصال خدا ، هر قدمی پیشرو

کی میشود در این راه،با من همپیمان

دست دهم به دستش ,در راه یزدان